İSTİFA EDİYORUM
İstifa ediyorum...
Bunu yüksek sesle söyleyen adam, aynı anda elindeki kâğıtları da karşısındaki adamın yüzüne fırlatır. Ve hışımla dışarı çıkar...
Anlatıldığına göre, istifa eden adam, çalıştığı yerin karşı karşıya bulunduğu sıkıntıların aşılması için gerekli projeler üzerinde çalışmış ve birkaç tane geliştirmiş. Ancak, ikna edecek adam bulamayıp : “ Ben, burada aldığım ücreti hak etmiyorum “ diyecek noktaya gelince istifayı tercih etmiş.
İkinci bir adam, çalıştığı yerde, kendisine verilen işleri, canla başla çalışarak tamamlamaya çalışırdı. Ancak, işleri istediği gibi bitirmek mümkün olmuyordu. Bu yüzden, devamlı vicdan azabı çekiyordu. Çalıştığı yerin yetkilileri bunu biliyor ve anlayışla karşılıyordu. Ancak, adam bir türlü tatmin olmuyordu. Bir gün, patronun yanına girip yumuşak bir sesle bir tek cümle söyledi:
—İstifa ediyorum.
Ve masaya bir kâğıt bıraktı. Bu bir istifa mektubu idi. Yazıyı okuyan patron, bunu kabul etmeyeceğini, tek kelimeyle söyledi ve kalkıp elini adamın omzuna koyarak bir şeyler anlatmaya başladı. Birlikte çay içmeye gittiler.
Bir başka adam, çalıştığı yerde, her gün yükseliyor ve başarıdan başarıya koşuyordu. Bunu çekemeyenler, ona iftira attılar. Dedikodusu yapıldı. Patronları, bunun iftira olduğunu bildiklerini söylemesine ve onu teselli etmelerine rağmen adam, sonunda dayanamadı...
—İstifa ediyorum... Dedi. Onu kimse de ikna edemedi...
Diğer taraftan bir başka biri, çalıştığı yerde kendisine güven tamdı. Ancak bir gün şeytana uydu ve yanlış yaptı. Hatasını anlamıştı. Pişman oldu. Hatta geçmişine bakılarak affedilebilirdi. Ancak o, yukarı çıktı ve:
—İstifa ediyorum... Dedi.
Yine, bir diğeri, çalıştığı yerde pek sevilmiyordu. Sebebi, zaman zaman gayri meşru işlere bulaştığı şüphesiydi. En sonunda, etrafın sürekli manalı bakışları ve davranışları karşısında dayanamadı. İstemeyerek:
—İstifa ediyorum... Dedi.
Ve bir başkası... Gariban olduğu için işe alınmıştı. Kısa sürede onu yetiştirdiler. Artık işi iyi öğrenmişti. Fakat bir zaman oldu, başka yerden daha iyi bir ücret teklifi aldı. Hiç düşünmeden:
—İstifa ediyorum... Dedi.
Misalleri çoğaltabiliriz. Ancak, bu örnekler bile, gerektiğinde çok istifa yolu bulunduğunu göstermeye yeter.
Buna rağmen, pek az insanın istifa ettiğini duyuyoruz.
Neden dersiniz? Acaba işler çok mu tıkırında?
Ya da şöyle sorayım: Yukarıdaki istifalardan en doğrusu hangisidir?
izzettinicin@hotmail.com
|
