DÜN VALİ RECEP YAZICIOĞLU’NU GÖRDÜM
Dün, Recep Yazıcıoğlu’nu gördüm. Siirt’e Vali olarak atanmış.
Ziyaretine gittim. Oda kapısı sonuna kadar açıktı. Ben de herkes gibi içeri girdim. Tanımadığı halde masadan kalktı ve tebessüm ederek elini uzattı.
Alışılagelmiş vali gibi değildi. Bizden biri gibi gördüm onu. Karşısında hiç heyecanlanmadım.
Gelen herkesle tanıştı. Sorular sordu. Hemen herkes konuştu. O sadece dinledi ve bazı notlar aldı.
Birkaç gün sonra çarşıda gezinirken O’nu bir küçük esnafın yanında çay içerken görünce şaşkınlığım daha da artmıştı.
Birkaç ay sonra, vali her vakit, her yerde olabilir kanaati oluşmuştu herkeste…
Kendi odasında değil, fıstık bahçelerinde vatandaşlarla fıstık konuşurdu.
Kentin hizmet gitmemiş mahallelerinde her an görebilirdiniz. Çamur, yağmur demeden oradaki insanlarla bir şeyler konuşuyor ve bir şeyler çiziyordu. Erkek, kadın, çocuklar herkes toplanmıştı. Sanki ailelerinden bir büyükleri misafirliğe gelmiş gibiydi.
En iyi yatırımın insana olan yatırım olduğuna inanmış olacak ki; çok sık okullara uğrar eğitim kalitesini sorgulardı.
Sık sık açılışlar ve törenler yapmayı sevmezdi. Katılması gerektiğinde çok kısa ve önemli mesajlar verirdi. Mutlaka bir projesini anlatır, fikir alırdı.
Odasında herhangi bir kabul törenine razı olduğu görülmedi.
Geleceğine inandığı nar projelerine çok önem verirdi. Üreticilere bizzat kendi gider. Birlikte nelere yapılabileceğini tartışırdı.
Gününü masa başında geçiren yöneticileri sevmezdi.
Vaktin az ve yapılması gerekenlerin çok olduğunu her daim önemle dile getirirdi.
Hizmete engel olan her çeşit bürokrasiye karşı hep dik durdu ve mücadele vermeye çalıştı.
Bu arada işleri ve düzenleri bozulanların yıkıcı muhalefetlerine aldırmadı. Çünkü arkasında O’na inanan ve en önemlisi dua eden büyük bir garip vatandaş kitlesi vardı.
Düşkünlerin, dürüstlerin, gariplerin babası olmak O’na büyük mutluluk veriyordu.
Siirt’te kaldığı üç yıl içinde birçok kalıcı proje gerçekleştirdi. Fıstık üreticileri, nar yetiştiriciler, esnaf, öğrenciler, yaşlılar, gençler arkasından çok dua ettiler. Yıllar sonra bile ismi geçtiğinde herkes hatırlardı. Hemen herkesin Onunla güzel bir hatırası olmuştur.
Rüya bu işte… İnşallah hayırdır.
Hiç düşündünüz mü?
Sizce insan niye rüya görür?
izzettinicin@hotmail.com |
